Et dire que ma grand-mère parle cette langue …
Can vei la lauzeta mover
De joi sas alas contral rai
Que s’oblidés laissa chazer
Per la doussor c’al cor li vai
Ai! Tan grans enveya m’en ve
De cui qu’eu veya m’en ve
De cui qu’eu veya jauzion
Meravilhas ai, car desse
Lo cor de dezirer nom fon
Ai, las! Ai, las! Tan cuidava saber
D’amor, e tan petit en sai
Ai, las! Tan cuidava saber
D’amor, e tan petit en sai
Car eu d’amar nom posc tener
Celeis don ja pro non aurai
Tout m’a mo cor, e tout m’a me
E se mezeis e tot lo mon
E can sem tolc, nom laisset re
Mas dezirer e cor volon
Helium Vola
**************
Le poème occitan Quan vei la lauseta mover est attribué au troubadour Bernard de Ventadour
(Bernart de Ventadorn 1125-1195)
Quan vei la lauseta mover
De joi sans alas contra’l rai
Que s’oblid’e’s laissa cazer
Per la doussor qu’al cor li vai,
Ailas! quals enveja m’en ve Hélas!
De cui qu’eu veja jauzion!
Meravilhas ai, quar dessé
Lo cors de dezirier no’m fon.
Ailas! tan cujava saber Hélas!
D’amor, e tan petit en sai!
Quar eu d’amar no’m posc tener
Celeis don ja pro non aurai;
Tout m’a mon cor e tout m’a se
E mi mezeis e tot le mon;
E quan si’m tolc, no’m laisset re
Mas dezirièr e cor volon.
Anc non agui de mi poder
Ni no fui meus deslor en çai,
Que’m laissèt en sos olhs vezer
En un miralh que mout mi plai.
Miralhs, pos me mirèi en te,
M’an mort li sospir de preon,
Qu’aissi’m perdèi com perdèt se
Lo bèlhs Narcisus en la fon.
De las domnas mi dezesper,
Jamais en lor no’m fiarai,
Qua’issi com las solh captener,
Enaissi las descaptenrai:
Pos vei que nulha pro no’m te
Ab lèis que’m destrui e’m cofon,
Totas las dopt e las mescré,
Car sai que atretals se son.
D’aisso’s fai ben femna parer
Ma domna, per qu’eu l’o retrai,
Que vol ço qu’om no deu voler,
E ço qu’om li deveda fai.
Cazutz sui en mala mercé
Et ai ben fait com fols en pon,
E no sai perqué m’esdevé,
Mas quar trop pogèi contra mon.
Mercés es perduda per ver,
Et eu non o saubi ancmai,
Car cil que plus en degr’aver
Non a ges, et on la querrai?
A! quan mal sembla, qui la ve,
Que aquest caitiu deziron,
Que ja ses lèis non aura be,
Laisse morir, que no l’aon.
Pos ab mi dons no’m pot valer
Precs ni mercés ni’l dreitz qu’eu
Ni a lèis no ven a plazer
Qu’eu l’am, jamais no lo’i dirai.
Aissi’m part d’amor e’m recré:
Mort m’a per e mort li respon,
E vau m’en, pos ilh no’m reté,
Caitius en eissilh, no sai on.
Tristans, ges non auretz de me,
Qu’eu m’en vau caitius, no sai on:
De chantar me gic e’m recré,
E de joi e d’amor m’escon.
Bernart de Ventadorn
****************

http://www.youtube.com/watch?v=cu95m0wf4Cg
merci pour la traduction..